پودر دارچین 100 گرمی

بشنوید: پادکست محصول پودر دارچین

پودر دارچین

دارچین (Cinnamon) که با نام‌های کاسیای چینی، دارچین کاسیا یا دارچین چینی شناخته می‌شود، درختی همیشه سبز بومیِ جنوب چین است و نیز در جنوب و جنوب شرق آسیا بطور گسترده کشت می‌شود. این گونه یکی از چند گونه سرده Cinnamomum است که عمدتا به‌خاطر پوست خوش عطرش برای ادویه به کار می‌رود. غنچه‌های آن نیز بعنوان ادویه بویژه در هند مصرف می‌شوند و در روزگاران باستان نیز، کاربرد داشته‌اند.

درخت دارچین به ۱۰ تا ۱۵ متر می‌رسد؛ پوست تنه خاکستری و برگ‌ها سخت و کشیده با طول ۱۰ تا ۱۵ سانتیمتر دارند و در جوانی مایل به قرمز هستند. کاسیای چینی خویشاوند نزدیک دارچین سیلان ، دارچین سایگون ، دارچین اندونزی و دارچین ملاباراست. در هر پنج گونه، پوست خشک شده به‌عنوان ادویه مصرف می‌شود. طعم کاسیای چینی کم لطافت‌تر از دارچین سیلان است.

پوست کاسیا ضخیم‌تر، سخت‌تر و برای خردکردن و با بافتی زبر تر از پوست دارچین سیلان است. دارچینِ کاسیا رایج‌ترین نوع دارچینِ فروخته‌شده و مصرف‌شده در جهان است. کاسیای چینی هم در چین و هم در ویتنام تولید می‌شود. تا دهه ۱۹۶۰، ویتنام مهم‌ترین تولیدکننده «دارچین سایگون» بود. گفته می‌شود محتوای روغنِ بالاتری دارد و از این رو طعم قوی‌تری نشان می‌دهد.

به سبب بحران ناشی از جنگ ویتنام، تولید «کاسیای اندونزی» در ارتفاعات جزیره سوماترای اندونزی افزایش یافت تا نیاز بازار پاسخ داده شود. گفته می‌شود کاسیای اندونزی کمترین محتوای روغن را در میان سه گونه کاسیا دارد و بنابراین ارزان‌ترین است. طعم کاسیای چینی از کاسیای اندونزی شیرین‌تر و به سایگون نزدیک‌تر است، هرچند محتوای روغنش کمتر است.

پوست کاسیا چه بصورت پودر و چه بصورت درشت، برای طعم‌دهی به آبنبات‌ها، دسرها، شیرینی‌ها و غذا به کار می‌رود و در بسیاری از رسپی‌ها (دستورات غذایی) استفاده می‌شود، جایی که دارچین سیلان کمتر مناسب است.
به‌طور سنتی، پوست را از درخت جدا کرده و در سایه خشک می‌کنند؛ پس از خشک‌شدن، آن را به برش‌های نازک می‌برند یا آسیاب می‌کنند.
از روغن‌های اسانسی حاصل از پوست جدا شده نیز در فرآورده‌های سلامت و در صنایع غذا و نوشیدنی استفاده‌های متعدد دارد. گاهی کاسیا را به دارچین سیلان می‌افزایند، اما محصول حاصل معمولاً ضخیم‌تر و زِبرتر است. کاسیا هم به‌صورت پودر شده، قطعات تکه‌ای و هم به‌صورت لوله‌ای یاسیگاری به فروش می‌رسد.

تشخیص نوع دارچین:
چوب‌های دارچین سیلان از لایه‌های بسیار نازک متعدد ساخته شده‌اند و با آسیاب قهوه یا ادویه به راحتی پودر می‌شوند؛ در مقابل، چوب‌های کاسیا بسیار سخت‌اند و معمولاً از یک لایه ضخیم تشکیل می‌شوند.
غنچه‌های دارچین کمیاب هستند، و گهگاه بعنوان ادویه به کار می‌روند؛ از نظر ظاهری شبیه میخک‌اند و طعمِ دارچینی ملایم و لطیف‌تری دارند.
غنچه‌های کاسیا در نسخه‌های قدیمی، برای ترشی‌ نیز به‌کار می‌رفته‌اند.

بر پایه حکیمان چینی، استفاده از پوست کاسیا دست‌کم به ۲۷۰۰ سال پیش از میلاد بازمی‌گردد؛ برای درمان اسهال، تب‌ و اختلالات قاعدگی بکار می‌رفته است. دارچینِ کاسیا حدود ۵۰۰ سال پیش از میلاد به مصر راه یافت و جزئی ارزشمند از ترکیبات ارزشمند در مومیایی‌ شد.
کتاب مقدس حکایت دارد که کاسیا بخشی از روغن تدهین مورد استفاده حضرت موسی بوده است. یونانیان، رومیان، ایرانیان و عبرانیان باستان نخستین اقوامی بودند که پوست کاسیا را بعنوان ادویه خوراک به کار بردند؛ همچنین از آن عطر می‌ساختند و مصارف دارویی داشتند. دارچین همراه با رومیان به دیگر سرزمین‌ها رفت و تا سده هفدهم میلادی در اروپا برای مصرف آشپزی جا افتاد.

نکاتی مفید از دارچین که همه باید بدانیم !

این ماده غذایی پر خاصیت سرشار از مواد معدنی مورد نیاز بدن از جمله منگنز، آهن و کلسیم و همچنین فیبر بوده و رژیم غذایی پر دارچین می‌تواند اثرات منفی خوراکیهای پر چربی را کاهش دهد. دارچین همچنین خواص آرایشی نیز دارد و به عنوان رنگ موی طبیعی استفاده می‌شود و به موها رنگ قهوه‌ای روشن می‌دهد.

موارد مصرف پودر دارچین :

درمان نفخ، درمان سو هاضمه، درمان اسهال و کاهش اشتها، رفع خستگی، آرامبخش و خواب آور، کمک به درمان افزایش فشارخون، بیماری های روماتیسمی، مرض قند ، افزایش چربی خون و عفونت های قارچی زنانه، پیشگیری از سرطان، کمک به درمان یرقان، روده تحریک پذیر، پیشگیری از سرماخوردگی. کاربرد دارد.

موارد احتیاط و منع مصرف:

بیماران کبدی: بعلت محتوای نسبتا بالاتر «کومارین» در دارچین کاسیا، از مصرف زیاد پرهیز کنند.

بارداری و شیردهی: مصرف بصورت ادویه در مقادیر معمول غذایی بلامانع تلقی می‌شود؛ اما مصرف دوزهای بالا یا مکمل‌ها توصیه نمی‌شود.