کمخوابی و ارتباط آن با سلامت روان
کمخوابی و ارتباط آن با سلامت روان
خیلی از ما شبهای طولانی و بیخوابی را تجربه کردهایم. اما آیا می دانید کمخوابی نه تنها روی تمرکز و خلق و خو تأثیر میگذارد، بلکه می تواند با برخی از بیماریهای روانی ارتباط داشته باشد؟ این مقاله به زبان ساده به بررسی رابطه خواب و سلامت روان می پردازد، علائم هشداردهندهای که نباید آن را نادیده گرفت، و راهکارهایی برای بهبود خواب و در نتیجه بهتر کردن حالت روانی است. هدف از این نوشته آگاهی عمومی است تا هرکس بتواند با بهبود عادات خواب، کیفیت زندگی را بالا ببرد.
کمخوابی و ارتباط آن با سلامت روان
خواب، مغز و روان
خواب منبع بازتوانی مغز است. وقتی می خوابیم، مغز فرآیندهای مهمی مانند ریکاوری انرژی، حذف اطلاعات زائد و تثبیت یادگیری را انجام می دهد. کمخوابی می تواند منجر به کاهش تمرکز، افزایش تحریکپذیری، اختلال در تصمیمگیری و تغییرات خلقی شود. از نظر روانشناختی، کمخوابی با افزایش خطر اضطراب، تحریکپذیری و حتی شدت برخی از علائم بیماریهای روانی ارتباط دارد. این به معنای آن است که خواب و روان به طور پیوسته با هم در تعاملاند.
آیا خواب کم می تواند نشانه بیماری روانی باشد؟
کمخوابی یا بیخوابی مزمن می تواند هم علامت بیماری روانی باشد و هم می تواند تشدیدکننده باشد. برخی اختلالات روانی که با خواب در ارتباطاند:
- افسردگی: غالباً با بیخوابی یا خواب زیاد همراه است.
- اضطراب: بیقراری ذهن، نگرانی و بیان مداوم نکات اضطرابی می تواند منجر به مشکل در به خواب رفتن و بیدار ماندن شود.
- اختلالات دو قطبی: در فازهای مختلف ممکن است خواب به شدت کم یا زیاد شود.
- اختلالات خواب مانند بیخوابی مزمن یا آپنه خواب نیز می توانند با مشکلات روانی همراه باشند.
با این حال، خواب کم الزاماً به معنای وجود بیماری روانی نیست. استرس موقت، تغییرات دورهای زندگی، مصرف برخی داروها یا روال خواب نامنظم نیز می تواند چنین علائمی ایجاد کند.
